Çocuğumun başarılı olmasını hakkediyor muyum?

Çok sıkı takip ettiğim ve çok sevdiğim BYBO’da yayımlanan son yazıyı okudum bugün.  Diyor ki özetle, “bu 16 madde ile çocuklarınızın başarılı olma şansını arttırırsınız.” Ben de yazıdaki maddelerle kendimi test ettim ve kendime bir “annelik karnesi” hazırlamış oldum. Bildiğiniz gibi ben öyle “mikemmelliğinin doruğunda, biraz yıldız tozundan tebaasına dağıtan” blogger annelerden olmadığım için, milyon tane hatam var. Bakalım bunlardan hangileri çocuğumu başarısız yapıyormuş?

basari3

1- Başarılı çocukların aileleri çocuklarına iş yaptırıyorlar.

Valla çok uğraşıyorum ama bizimki çok inatçı bu konuda. Yine de çalışmaya devam, pes etmiş değilim. Madde “iş yaptırmaya çalışıyorlar” olsaydı olurdu ama bu maddeden kendime eksi puan vermek durumundayım:(

2- Başarılı çocukların aileleri çocuklarına sosyal beceriler kazandırıyorlar.

İyi gidiyoruz çok şükür. Daha da iyi olacağız ikimiz de. Bu madeyi kendime artı yazabilirim bence.

3- Başarılı çocukların aileleri çocuklarından beklentileri yüksek oluyor.

Beklentim asla yüksek değil, ancak kaynak yazıda maddenin açıklamasında yazdığı gibi en iyisini sunmak için elimizden geleni yapıyoruz. Ufak bir eleştiri, madde başlığı ile açıklaması çok uyuşmuyor sanki. Maddeyi okuyunca gözümde hırslı, not odaklı bir ebeveyn profile canlandı. Sorun benim bakış açımda da olabilir, hiç iddiada bulunmayacağım. +1

4- Başarılı çocukların aileleri iyi geçiniyorlar.

“Hayatımın anlamı, biricik kocişim, seni tanıdığım gün dünyam aydınlandı, Kurban olurum bir gülüşüne” instablogger’larından olmadığım için “çok şükür” demekle yetinecek ve bir artı puan da bu maddeye ekleyeceğim. Zevcime teşekkürler.

5- Başarılı çocukların aileleri tartışmalarını çocuklarından gizli sürdürmüyorlar.

Hayır, kesinlikle. Kavgamıza, özür dilememize, barışmamıza şahit olur. Böylece hayatta tartışmalar olduğunu ve bunların çözüldüğünü görür. “plas points tu eğrafli sehrazad:)

basari26- Başarılı çocukların ailelerinin de eğitim seviyeleri yüksek oluyor.

Şart olduğunu düşünmüyorum ama payı vardır elbet. Buna da şükür… +1

7- Başarılı çocukları aileleri onlara matematiği erken yaşlarda öğretiyor.

Kendi öğrenmişse sayılır mı? 1. maddede kendimden kestiğim yarım puanı burada veriyorum ve +1 diyorum.

8- Başarılı çocukları aileleri onlarla belli bir ilişki geliştiriyor.

Çok uzatmaya gerek yok, +1.

9- Başarılı çocukları ailelerinin stres düzeyi düşük oluyor.

Elden geldiğince. Beni çok strese sokacak şeyleri yapmadım. Bu belki beni istediğimden daha az iyi anne yaptı ama ünlü bir Türk büyüğünün dediği gibi “maskeyi once kendimize takalım“. +1

10- Başarılı çocukları aileleri çabaya zaferden daha fazla önem veriyorlar.

Ke-sin-lik-le!!! +1

11- Başarılı çocukların annelerinin bir kariyeri var. 

Yaaaaani. 15 yıl vasat bir yazılımcı idim. Şimdi de kendi işimi kurmaya, e zevk aldığım işlerde başarılı olmaya çalışıyorum. Bu kariyer sayılır mı? Neden olmasın? +1

12- Başarılı çocukları ailelerinin sosyoekonomik statüleri daha yüksek.

Türkiye için geçerli maalesef. Hele de başarı olarak sadece akademik başarıyı görme eğilimimiz yüzünden. Fena değiliz çok şükür deyip bu maddeyi kapatayım. +1

basarı113- Başarılı çocukları ailelerin baskıcı değil, otoriterler.

Her Türk insanının “tek kusuru aşırı iyi niyeti” olduğu gibi, her Türk annesi de “baskıcı değil, dozunda otoriter”dir. Şimdi ne diyeyim ki ben? Buradan da not kırayım, toplam notum çok düşük olursa ekleyiveririm:)

14- Başarılı çocukları aileleri çocuklarına metaneti ve direnci öğretiyorlar.

Yani, istiyorum. Yaşına ve çok fena 4 yaş krizi geçirdiğimiz gerçeğine göre fena da değil bence. Bir önceki maddede kendimden esirgediğim yarım puanla +1 diyorum.

15- Başarılı çocukların aileleri çocuklarına komplike olmayan ve kolay telaffuz edilebilen isimler koyuyorlar.

Şer-ref-si-zim aynen bu kriterlere göre isim seçtim. +1 valla, hiç affetmem!

16- Başarılı çocukları aileleri doğru beslenme alışkanlıklarının önemini kavramış oluyorlar.

Valla önemini kavradım baştan beri ama sonuç oldukça başarısız olduğu için kendime buradan puan vermem haksızlık olur. Ama tatlı sevmez, çok abur cubur kültürü yoktur, bunlar iyi:)

Bakalım bakalım, kaç puanım var? 13 puan almışım. Hiç fena değil bence. Ki gördünüz, gayet cimri davrandım:)

Afferim bana! Şimdi, oğlanın kitabını eline verip kod yazmaya geçebilirim.  Bir daha da bana “oğlunla yeterince ilgilendin mi?” demeyin reca ederim, zira mahdumumun istikbalde muvaffak olması içün kendimi işinde muvaffak bir valide yapmam gerekiyormuş, okudunuz işte…

Geleceğin “başarılı-olma-potansiyeli-taşıyan-çocuk”unun annesi Araf’tan bildirdi.

İyi bayramlar!

Yorum Yok

Yorum Yaz