Hakkımızda Sıkça Sorulanlar

Son zamanlarda Plazadan Dünyaya çalışmaları çok yoğun olduğu için Araflı Şehrazad kış uykusuna yattı. Ama özelden birçok kişi bana ulaşıyor ve elimden geldiğince  cevaplamaya çalışıyorum. Bana çok sorulan belli başlı soruları burada cevaplamak istedim, belki bana mail ya da sosyal medya yoluyla ulaşamayanlara yardımcı olabilir.

sss2

Kerem Nasıl? “Normal”e döndü mü?

Normal kelimesine duyduğum antipatiyi burada yazıp konuyu dağıtmayacağım. Soru bu kelimeyle sorulduğu için ifadeyi aynen korumak istedim.

Artık özel eğitim görmeyen, ben özellikle söylemezsem geçmişteki tanısı asla anlaşılmayan, doğal gelişimli çocukların gittiği ama erken okumaya önem veren bir anaokuluna keyifle devam eden, öğretmenlerinin “çok zeki, çok sosyal, çok orijinal, yalnız biraz dikkatsiz” bulduğu, arkadaşlarıyla oldukça iyi geçinen bir çocuk normal diye nitelendirilebilir sanıyorum. En azından bu, benim başlarda hayal etmeye bile çekineceğim bir durumdu.

Terapistiniz kimdi? Ona bir soru sorsam?

Kerem’in terapisti hikayemde de anlattığım gibi, eşimin üniversite yıllarından beri arkadaşıydı. Çok şükür ki, onunla bu yola başlayabildik. Çok ama çok iyidir işinde, kaç çocuğun onun ellerinde nereden nereye geldiğine birebir şahit oldum. Ve yine çok şükür ki arkadaş da olduk, bana da terapi yapıyor, yakaladım mı hiç affetmiyorum :)

Terapistimiz Songül Sabırsız. Şu anda kendi merkezinde çalışıyor. Merkezi Kadıköy, Hasanpaşa’da. Kerem daha sonra aldığı oyun terapisini de yine orada, Zeynep Biter’den almıştı. Yani bizde Songül ne dediyse o.

Danışanı olmanız gerekmiyor, kendisini soru sormak için de arayabilirsiniz.

sss1

Evde nasıl uygulamalar yapabilirim?

Bu çok genel ve cevaplamak için uzmanlık gerektiren bir soru. Ben uzman değilim, sadece bir anneyim. Sizden hiçbir farkım yok, hatta birçok anne benden çok daha iyi  performans gösterecektir.

Göz teması çok soruluyor. Benim uyguladığım yöntem yüzüme maske takmak, garip makyajlar yapmak ve gözlerime cart yeşil lensler takmaktı. Bendeki değişiklik dikkatini çekmiş ve göz temasımızı arttırmıştı bu durum. Birkaç uzmanın önerdiğini okuduğum için rahatça yazıyorum ama siz yine de özel eğitim alıyorsa eğitmenine bir sorun, neme lazım…

Oyuna katılmıyor? E katılmayacak, olay bu zaten. Burada onun yaptığı şeye girmeniz lazım. Nasıl? Anlatabileceğim bir kuralı yok, bu bir içgüdü. Ama bir fikriniz olması için buradaki videoları izlemenizi öneririm. Bir fikir verecek size. Maalesef Türkçe video bulamadım ama sadece izlemek bile fikir veriyor diye umuyorum.

Nereden başlayacağımı bilmiyorum…

Özel eğitim alacak çocuğunuz önce. Bunun için maddi gücünüz yetersizse rapor alacaksınız, ama mümkünse bir süre raporsuz deneyebilirsiniz. Özel eğitimcinizi iyi seçecek ve sözünü harfiyen dinleyeceksiniz. Songül, Keremle konuşurken kullanacağım kelimelere kadar karışırdı, o kadar ki herkes bana bakardı “yemek ikram edeceğim, ne diyeyim?” diye :)

Sakin olmaya çalışacak ve alabildiğiniz kadar destek alacaksınız. Belki bu yazı içinizi biraz ferahlatır.

sss3

Size de geçmişi hatırlatıyorum ama…

Çok naziksiniz öncelikle. Başka çocukların iyiye gitmesine zerre kadar katkıda bulunabilme ihtimali kadar bana iyi gelen hiçbir şey yok. Çok kullanılan bir söz var ya “unutursam kalbim kurusun” diye, siz o maili atsanız da atmasanız da ben hiçbir zaman unutmayacağım. Adsız Alkolikler’in “ben 3 yıldır içki içmeyen bir alkoliğim” dediği gibi ben ölene kadar bir özel eğitim annesi olacağım. Sanırım beni en iyi “o damdan düşenler” anlar.

O nedenle rahat olun, siz bana iyi geliyorsunuz.

Sizin çocuğunuz otizmli miydi şimdi? Bir türlü net teşhis alamıyorum…

En doğru yaptığım şey teşhisi hiç düşünmemekti, size de şiddetle tavsiye ederim. Bir farklılık var mı, o zaman direkt özel eğitim. Merak etmeyin doğal gelişimli bir çocuğa özel eğitim zarar vermez. Çocuğunuz matematik dersinden düşük not almış da özel ders aldırıyormuşsunuz gibi düşünmeye çalışın.

El cevap: bilmiyorum ve hiç bilme çabam olmadı.

Doktor “önce kreşi bir deneyelim” dedi…

Bu konuda çekimserim. Zira 17 aylıkken bizim de ilk durağımız kreşti ve çok kötü geldi. İletişimi belli bir noktaya gelmeyen çocuk için kreş iyi olmayabiliyor, ayrıca zaman çok değerli bunu asla unutmamaya çalışın.

Konuyla ilgili çok güzel bir yazı okumuştum, ilgilenirseniz…

Oğlunuz ilerde bunları okuyacak, korkmuyor musunuz?

Offf… Korkmamak mümkün mü, çocuğunun kılına yel değmesinden bile korkar bir anne… İnsanların çok acımasız olabileceklerini biliyorum elbette. Ama korkumun üzerine gidiyorum ve bunun utanılacak bir şey olmadığını, birçok kişiye umut veren bir hikayemiz olduğunu çok iyi biliyorum. Bencil olmayı yasakladım kendime.

Ayrıca okullarına hep söyledim, çok şükür ki hiçbir olumsuz durum yaşamadık şimdiye kadar. Küçük bir tüyo, siz ne kadar doğal anlatırsanız karşınızdaki de o kadar normal karşılıyor.

Kerem’e de yavaş yavaş anlatıyorum, “sen konuşmayı kendin öğrenememiştin, sana Songül öğretti” diye. Yani bu gerçekle büyüyecek.

Çalışıyor musunuz? Kerem’e kim bakıyor?

Bildiğiniz gibi kurumsal hayat beni çok mutsuz ediyordu, ben de geçtiğimiz nisan ayında ayrılma kararı aldım. Şu anda full time yazı yazıyor ve kendimi web tasarım ve sosyal medya yönetimi konularında geliştirmeye çalışıyorum.

Kerem okulda ama çalıştığım günler sağolsun annem en büyük desteğim. Yanyana apartmanlarda oturuyoruz da, yazması ayıp :)

Size mesaj attım, bana dönmediniz. Neden?

Birkaç nedeni var. Birincisi görmedim. Çok farklı adreslere çok mail geliyor ve ben bazılarını kaçırıyorum maalesef. İkincisi cevabını bilmiyorum, araştırayım derken zaman geçiyor ve unutuyorum. Ne olur kırılmayın, yetişemiyorum bazen.

İşte böyle…

Sevgiler.

Yorum Yok

Yorum Yaz