Çocuğumun Adına Tepki Vermesini Nasıl Sağlarım?

ÖNEMLİ NOT : Kişisel deneyimime göre doğru bulduğum bu önerileri, çocuğunuz özel eğitim alıyorsa terapistine danışmanızı ve onaylamıyorsa uygulamamanızı öneririm. Bunlar hassas konular ve benim çocuğunuzu siz ya da özel eğitimciniz kadar tanıyabilmem mümkün değil.iletisim

Bizim kişisel tecrübemizde en zor aştığımız konu oğlumun adına tepki vermemesi olmuştu. Artık doğal gelişimli sayıldığı, özel eğitim almadığı, son derece sosyal bir çocuk haline geldiği, biz özellikle söylemezsek özel eğitim geçmişinin hiç anlaşılamadığı zamanlarda bile adına tepki vermiyordu bizim mahdum.

Bizde çok talihsiz bir olayın sonucu olarak adına tepki verme gerçekleşti. Ama tabii ki herkesin, böyle bir olayın başına gelmesini beklemeden yapabileceği bir şeyler var.

Bu yazıyı yazarken autismsd.com sitesinden yararlandım. Çok zengin bir kaynak bu site. Zaman zaman bu sitedeki yazıları Türkçeleştirerek kaynak oluşturmaya çalışacağım. Umarım az da olsa faydalı olur.

  1. Seviyesine inin. Göz temasınız varsa göz hizasına inin. Söyle düşünün – birini işaret etmek için ona dik dik bakmaz mısınız? Onun dikkatini nasıl çekersiniz? Gözünün içine bakıp adını söyleyerek değil mi?
  2. Çocuğunuzun adını söyleyin. Eğer dokunulmaya karşı alerjisi yoksa adını söylerken çocuğunuzun eline dokunun.  Adını söylerken eline dokunarak çocuğunuzun beyninin bunu daha kolay kabullenmesini sağlayacak bir işaret vermiş olacaksınız.
  3. Bunu tekrarlayın. Çok tekrar bu işin olmazsa olmazı artık bunu biliyorsunuz. Adına en ufak bir tepki verdiğinde doğru yoldasınız demektir, gerisi çorap söküğü gibi gelecektir.

Bu arada ikili iletişiminizi artırmaya çalışın ki çocuğunuz sizinle işbirliğine girsin.

Peki, tüm bunlara ragmen çocuğunuz adına tepki vermiyorsa?

  1. Duyma problemi olmadığından emin olun.
  2. Çocuğunuz “seçici dinlemeyi” keşfetmiş ve sizi dinlemeye karşı çıkıyor olabilir. Bu özellikle, yüksek işlevli ve istedikleri zaman iletişim kurabilen çocuklar için geçerlidir.
  3. Çocuğunuz kendi küçük dünyasında kaybolmuş, seslendiğinizde sizi gerçekten duymayacak kadar başka bir şeye odaklanmış olabilir.  Bunun için onları suçlamayın – doğal gelişimli çocuklarda, ve hatta bazen yetişkinlerde bile bu olabiliyor.

Bizde son iki madde geçerliydi. Üçüncü madde hala arada geçerli oluyor.

Denemeye devam edin ve sakın çocuğunuza bağırmayın, sinirlenmeyin. Çocuğunuz işitmede sıkıntılı ise (ve siz bunu fark edememişseniz) bağırmak bir işe yaramayacaktır.  Otizmli bir çocuğa bağırmak ise öfke kerizine ya da  kendisini size tamamen kapatmasına neden olabilir, ki ikisi de asla istenmeyen sonuçlardır.

Bu uzun maratonda tüm ailelere kolay gelsin dileklerimi iletiyorum, Sevgiler.

 

 

Yorum Yok

Yorum Yaz