Yıllar Geçer….

Vay vay vay vay… Neredeyse 2 yıl geçmiş. Abuzer önce cinsiyet belirsizliğinden ötürü Kamuran (hatta Kamuş:)), daha sonra ultrasonda canlı canlı görülünce Kerem olmuş, sağlıkla 38. haftaya gelmiş, sonra annesinin karnında sıkıntıdan kalp atışları 200leri bulmuş, acil ameliyatla alınmış, alındığı gece diğer tarafa gidip sonra bu dünyaya, annesine, babasına bir şans vermeye karar vermiş, sağlıkla 9 aya merdiven dayamış…

Bu süreç içinde neler yaşadığımı tanımlamaya kelimeler yetmediğinden, bir türlü elim bu bloga ermedi. Öncesinde şahane bir hamilelik vardı. Bitmek bilmeyen mide bulantılarını ve -afıınıza sığınarak yazacağım- pekliği saymazsak:) Ne mide yanması bildim, ne de sırt ağrısı. Ne ek yastık kullandım ne de karın destekleyici. O zaman yüzüme nezaketten söylenmediği için farkında olmadığım, kocaman ve hareketli bir karın dışında normal hayatımı sürdürdüğüm bir 9 ay..

Bu dönemde kendimi çok güzel hissediyor, özgüvenimle dağları titretiyordum. Çok şık giyiniyor, oğlum benimle gururlansın istiyordum.

38+1 de tesadüfen gittiğim doktor kontrolünde herşey birden tepetaklak oldu.

Bebeğim taşikardi geçiriyordu. Taşikardi ne ola ki? Yok yok, NST aleti bozuktur. E diğer alet de aynı değerleri gösteriyor? Acil Sezaryen!!! Ama ben hazır değilim? Senin hazır olmanı bekleyemeyiz küçük hanım, hadi ameliyathaneye!!  Çıkar üstündekileri. Nasıl yani, çırılçıplak mı olacağım? Hey yarabbim, şakasın değil mi? kıyafetle ameliyat olur mu kızım? E peki o zaman, ne yapalım, soyunalım bari. Sırtına iğne batıracağız şimdi. Uyuştun mu? Uyuştum mu, hayır galiba.. Bekleyemeyiz, biz keserken uyuşur nasıl olsa.. Ne?????

O yaşadığım karmaşayı ancak Saramago’vari(RIP)  bir paragraf anlatabilir, sonrası için ise Yılmaz Özdil’e bağlanıyoruz:

Karında kalemle çizilme hissi.
Mide tarafında müthiş bir ağrı.
Bir saniye yanında tutulan bir bebek.
Odaya dönüş.
“Bebek çok iyi”
Bebek nerede?
“Yürümeye başla, gidip göreceksin”
“Haydi yürütüyoruz”
“Bak bu sağma makinesi, hadi sütünü sağ”
“Bir damla süt geldi, yaşasın!!!”
Yürü bakalım.
İlk idrar, ilk gaz, ilk dışkı..
Bebeğin kalp ve solunumu durdu, gitti geldi, entübe edildi.
Bebek yoğun bakımda
Haydi hastane değiştiriyoruz!
Ambulans bulundu, baba onunla gidecek.
Ver elini Amerikan Hastanesi..
“Üç gün bekleyeceğiz yeni bir taşikardi olmaması için dua edin.”
“Kalp iyi ama bu sefer ciğerin birinde kapanma var.”
Süt sağ, üç saatte bi sağ, gece kalk ve sağ.
“Güneeeş, kabus görüyorsun, iyiyiz biz”
“Haydi eve dönün, bebek Güneş bir süre daha burada kalacak.”

Yaşamayan bilemez, hastaneye üç kişi gidip iki kişi dönmeyi. Zaten eve dönemedim, annemlerde kaldık o süre.

Sonra yavaş yavaş gün aydınlandı. Kucağıma aldım, emzirmeye çalıştım, (biberona alıştığı için emmedi hınzır:)) ve 2 hafta sonra evimize üç kişi döndük çok şükür…

Üç kişi derken mecazen diyorum tabii ki. Yoksa tüm bunlar olurken hep olan bir kalabalık, her kafadan ses çıkarıp yardımcı sesleri de bastıran kalabalık, beni anlamaya hiç çalışmayıp kendi istekleri olmadığı için küsen kalabalık, beni rahatlatmak yerine sinirlenmemi sağlamaya çalışan kalabalık….

Bir daha hamile kalırsam doğuma kimse gelmesin diye beklenen tarihimi yanlış tarih olarak söylemeyi ciddi ciddi düşünüyorum:)

Tabii bu arada ben yardım beklerken arazi olanlar, kendi ufak küslüklerini yeri midir, zamanı mıdır düşünmeden yanımda kusanlar, kendi yanımda ama içi kim bilir nerede olanlar, “ama ben bebek sevecektim, niye kaçırıyorsunuz ki” ler…

Sizi affettim. Ama artık size güvenmiyorum. Allah’a havale ettim, sizi ve yaptıklarınızı. Bundan sonra varsa bir görevim onu yaparım, ötesini beklemeyin benden. Lohusa milleti kindar olurmuş, bana yaptıklarınızı unutmayacağım…

Bu süreçte herkes köstek olmadı, çok destek de gördüm. Onlar her zaman aklımda, dualarımda.. Allah ta onlara hiç kötü gün göstermesin, gösterse bile hiç desteksiz, yardımsız bırakmasın.

Bu arada, hastanede verdiğim bir karar :  Bir insanın bir çocuğu olmamalı, hemen ikinci gelmeli:) Bakalım ne zaman olacak, o nasıl bir yolculuk olacak?

İşte böyle geçti son 1.5 yıl, bakalım gelecek zamanlar neler getirecek?

 

Yorum Yok

Yorum Yaz