Kadınların Gizli Alfabesi : NuShu

Bu Çinliler’e hayran olmamak elde değil. Pusuladan ipeğe, baruttan kağıda şu an kullandığımız bir çok şeyin mucidi ol, Needham Karşıtlamı ile bilim adamlarının kafalarını meşgul et, binaların, giysilerin, dinlerin, kültür ögelerin, yediklerin ve yemek şeklin ile bambaşka bir dünyada yaşa…

Peki bu Çinlilerin cins-i latiflerinin bir alfabe yaratıp yüzyıllarca erkeklerden gizlediğini, örtülerin, giysilerin kenarlarına bu alfabeyle nakış işleyip birbirleriyle haberleştiklerini biliyor muydunuz?

Eski dönemlerdeki Çinli kadınların hayatları tarihteki çağdaşlarından çok farklı değil aslında. Değer verilmeyen, doğduklarında sevinilmeyen, kayıtları tutulmayan “insan” lardır Çin’li kızlar. Ayakları küçüklükten itibaren başparmakları kırılarak bağlandığı için yürüyemeyen, görücü usulüyle evlendirilene kadar evlerinden neredeyse hiç çıkmayan, sırası ile baba,koca ve oğul hükmünde yaşayan Çinli kadınlar bu duruma olan isyanlarını bundan 4000 yıl kadar önce 1800-2500 karakterlik bir alfabe uydurarak, bu alfabeyi nesilden nesile sadece kadınlara öğreterek ve bulabildikleri herşeye yazarak/işleyerek dile getirmişler.

Alfabenin adı: NuŞu. Çince kadın yazısı demek oluyormuş. Bu alfabe 1980 yılında ortaya çıkarılmış ve hemen kayda geçirilmiş, müzeleri kurulmuş, bu sayede de bugün bu alfabenin varlığından haberdarız. Şu anda bilimsel ya da feminist merak ile bu alfabeyi öğrenenler dışında geleneksel biçimde bu alfabeyi kullanan yok. NuŞu ‘yu geleneksel bir biçimde öğrenip kullanan son kadın bundan birkaç yıl önce ölmüş.

Konuyu merak eden ve bu konuyu içeren hafif bir tarihi roman isteyen olursa önerim Lisa See’nin “Kar Çiçeği ve Sırlar Yelpazesi” kitabı olacaktır.

Yorum Yok

Yorum Yaz