Dünyanın bütün mesleğini sevmeyen kadınları, BİRLEŞİN!

Bir varmış, bir yokmuş.

Baştan sevmediğine, sevemeyeceğine karar verdiği bir işi yapan bir havva kızı varmış.

Günlerden bir gün, bu havva kızının başına bir felaket gelmiş. Canından çok sevdiği oğlunda ciddi bir farklılığın belirtileri yoğun olarak görülmekteymiş. Dünya başına yıkılmış o hatun kişinin. Bu durumun tek çaresinin erken ve yoğun eğitim olmasından sebep, kendini sevmediği işten bir yıla yakın bir süre uzakta, tek dünyası oğlunun özel eğitimi olan bir durumda bulmuş. Evet, hep bunu hayal etmiş ama bu şekilde değil elbette!

Yani neymiş? Ne dilediğimize dikkat etmeli, “hayırlısıyla” demeyi ihmal etmemeliymişiz. Dileğimizin gerçek olma riskini hep göz önünde bulundurmalıymışız.

10 ay süren rumspringa döneminde fark etmiş ki, hayatta yapılacak çok şey var. Sevmediği işe mahkum olmak zorunda değil. Onun da hayatta yetenekli olduğu, başarılı olabileceği şeyler var. 10 ay bitip de oğlu çizgiyi aşınca, en kısa sürede geri çıkacağı inancıyla kurumsal iş hayatına geri dönmüş.

Kurumsal hayat acımasızmış. 1 yanlış 10 doğruyu götürebiliyormuş. Elinden gelenin hep daha fazlası, daha daha fazlası isteniyormuş. Sürekli bir stres durumu söz konusuymuş. Üstelik yaptığı iş ona keyif vermiyormuş. Daha da acısı, keyif aldığı başka uğraşları varmış ve bunlara zaman ayıramıyormuş. En acısı da, en büyük gurur kaynağı olan “oğluna öğretme yeteneği”ni kullanamamasıymış.

Bir gün oğlunun okul pikniğine yemek yollamayı unutmuş. Çünkü bir önceki gece saat 21.00 de sızdığı için okul defterine bakamamışmış. Oğlu bunu, 10 gün sonra “okulda sürpriz var ama benim sürprizim yoktu” diye söyleyince saatlerce ağlamış.

Bu buhranlarla boğuşurken, bir yazı karalamış. Bu yazıyı pek yaymak istememiş, çekinmiş. Öyle kuzu kuzu dururmuş havva kızının yazıları arasında.

O yazıya bir mesaj almış:

Ah, evet aynı his bende de var. Az kaldı patlayacağım. Bu akşam internette gezerken nereden nasıl oldu, anlamadım, ama sizin bu sayfanıza geliverdim. Okudum ve birebir aynı şeyleri mi düşünür hisseder bir inşa dedim. Hiç tanımadığım biriyle nasıl oldu da bu kadar paralel hissediverdim diye merak içinde kaldım. Bugünlerde (aylardır hatta) ben de kendime “hadi hadi, durma artık, bambaşka bir şey yap, çocuklarla ilgili olsun, ne olsun ne olsun” deyip duruyorum……Hadi birlikte bir şeyler yapalım kariyer meselemizi çözmek için, çocuklar ile ilgili yapılacak yeni, yepyeni bir kariyere ben varım. Sizi hiç tanımasam da…

yenibaşlangıç3

Bu yorumu okuyunca nasıl hissettiğini anlatmaya kelime haznesi yetersiz kalmış havva kızının. Zira o zamana kadar istediği işi yapma çabalarını şımarıklık, maymun iştahlılık olarak görüp, “herkes işinde gücünde, sen niye böylesin?” diye kendisini bastırmaktaymış. Ama anlamış ki bu buhranları yaşayan tek kişi kendisi değilmiş. Birçok kişi bir çıkış yolu arıyor ama bulamıyormuş.

Araştırmaya başlamış havva kızı. Bu sefer, bulabileceğine inanarak araştırdığı için olsa gerek, kader karşısına güzellikler çıkarmış. Önce bir arkadaşı, bir iş teklifi ile gelmiş karşısına. Denemeye değer bir teklifmiş bu.

Sonra da almaya asla cesaret edemediği kararları almış başka bir arkadaşına sormuş: “Pişman misin?” Arkadaşı, “Evet çok pişmanım. Neden bu kararı daha önce almadım?” demiş.

Havva kızı da ilerideki pişmanlığının “keşke daha önce yapsaydım” olması umudu ile hayatını değiştirmeye karar vermiş.

Pek desteği yokmuş havva kızının. Hemen hemen tüm sevdikleri onun bir hayal peşinde gül gibi hayatını bıraktığını, ileride çok pişman olacağını düşünmekteymiş. Ama bu sefer dinlemeyecekmiş, bu sefer içindeki sese kulak verecekmiş. Bu sefer olacaksa, kendi yaptığı bir şey için pişman olacakmış.

yenibaşlangıç2

Masal burada yarım kalıyor. Gelecek neler gösterecek bilemiyorum. Belki hayatımın hatasını yapıyorumdur, ama denemezsem hep içimde kalacak ve bunun için hep çevremde beni güvende tutmak isteyen sevdiklerimi suçlayacağım. Bunu daha fazla yapmak istemiyorum.

Ve bir hayalim var. Bu şekilde sevmedikleri işlerde sıkışıp kalmış, bir çıkış arayan kadınlar (çünkü erkeklerin istediklerini yapmalarının daha kolay olduğu bir dünyada yaşıyoruz, maalesef. Ama siz de isterseniz aranızda birleşin beyler, biz size destek oluruz:D) bir araya gelsek? Dertleşsek, görüş alış verişi yapsak? İstediği işi yapıp, bir de üstüne para alır duruma gelmiş şanslılarımız, bu şanslarını nasıl yarattıklarını bize anlatsalar?

Ne güzel olmaz mı?

yenibaşlangıç1

4 Yorum

  • Reply derya soygül 28 Aralık 2016 at 7:01 pm

    Keske hepimiz sevdigimiz isleri yapip üstüne bu islerden para kazanir durumda olsak. Hayatta hep hayalim oldu bu. Henüz ben de tam gerçeklestiremedim.

    • Reply Araflı Şehrazad 3 Ocak 2017 at 8:31 am

      Denemekten vazgeçmiyoruz ama :)

  • Reply özlem 19 Mart 2016 at 9:17 pm

    peki ne iş yaptınız merak ettim ? bende okuyorum 43 yaşındayım şimdilik bu işi buldum henüz para kazanamıyorum ama önümüzdeki yıl mezun olunca umarım o kısmıda tamamlayacağım 😉 …

    • Reply Araflı Şehrazad 21 Mart 2016 at 10:37 am

      Tam sorunuzu anlayamadım. Yapmak istediğim mi yoksa bırakmak istediğim mi işi soruyorsunuz? Buradan yazmayayım, mail adresim araflisehrazad@gmail.com yazışalım mı?:)

    Yorum Yaz